Krótka historia najstarszego miasta w Polsce
Kalisz (110 tys. mieszkańców, w środkowo-zachodniej Polsce) znany jest ze swej ponad 1800-letniej historii. Pierwsza pisemna wzmianka o miejscowości Kalisia, która dziś jest identyfikowana z Kaliszem, pochodzi od Klaudiusza Ptolemeusza z 145 n.e. Ówczesne osiedle leżało na Szlaku Bursztynowym, który prowadził od Morza Śródziemnego do Bałtyku. W średniowieczu kaliski gród należał do najważniejszych ośrodków politycznych i gospodarczych w Polsce. W 1257 r. książę Bolesław Pobożny nadał kaliszanom prawa miejskie. Jako stolica książęca, a potem stolica województwa, miasto miało swoje czasy świetności w XV i XVI w. od połowy XVII w. Kalisz miał jeszcze znaczenie administracyjne, ale liczne wojny i pożary spowodowały w nim ogromne zniszczenia. Po burzliwych zmianach politycznych na obszarze Polski został Kalisz w XIX w. stolicą guberni w Cesarstwie Rosyjskim. W wyniku industrializacji (od końca XIX w.) miasto szybko się rozwinęło, szczególnie jako ośrodek handlu i przemysłu lekkiego.W sierpniu 1914 r. Kalisz został prawie całkowicie zniszczony. Liczba ludności zmniejszyła się z ok. 65 tys. do 5 tys. Po odbudowie, która trwała do 1925 r., Kalisz był tylko miastem powiatowym. Druga wojna światowa przyniosła masowe represje i zagładę społeczności żydowskiej, hitlerowcy zgładzili blisko 22 tys. Kaliskich Żydów. W czasach powojennych miasto rozwinęło się jako ważny ośrodek przemysłu, edukacji i kultury. Po zmianie ustroju w Polsce (1990) Kalisz – od lat 90. miasto akademickie – odzyskał swoją przodującą rolę w południowo-wschodniej Wielkopolsce.
Więcej publikacji w tej kategorii:
powrót
Mistrzostwa Świata
